Zarząd Okręgowy PZŁ we Wrocławiu Nasz okręg Władze okręgu Koła łowieckie Położenie okręgu Gospodarka łowiecka Inne ciekawe strony łowieckie Aktualności


  Napisz do nas  Wróć na strone główną
  Sponsor:
verlaven
SIEDZIBA:
 
Zarząd Okręgowy PZŁ we Wrocławiu
 ul. Kiełbaśnicza 6
50-108 WROCŁAW
Sekretariat:  
Łowczy Okręgowy:  
tel./fax (071) 34-374-34
tel. (071) 34-104-74
e-mail:

okreg@pzl.wroclaw.pl

RYS HISTORYCZNY

II wojna światowa w tragiczny sposób pokrzyżowała losy wielu Polaków, to samo stało się z członkami Polskiego Związku Łowieckiego. Zanim dotarli na Ziemie Odzyskane na Dolny Śląsk ich drogi były długie i skomplikowane. Z chwilą wybuchu wojny część myśliwych znalazła się w Wojsku Polskim by stanąć w obronie Ojczyzny. Zmuszeni do kapitulacji lecz niezwyciężeni, wrócili albo do zrujnowanego domu, albo trafili do hitlerowskich oflagów lub obozów koncentracyjnych, skąd spoza drutów słuchali znanych odgłosów przyrody: ciągnących wiosną i jesienią gęsi, lecących na ciągi i zloty kaczek, czyrykania kuropatw czy też szczekania kozłów lub lisów. Część przedwojennych myśliwych wywieziono na Daleki Wschód, gdzie dziewicza przyroda nie pozwala im korzystać z jej uroków, a ostry klimat, zamknięcie w obozach, brak żywności i ciężka katorżnicza praca uczyniła z nich najnieszczęśliwszych z ludzi. Tym bardziej, że wokół bytowała znana i nieznana zwierzyna: niedźwiedzie, łosie, głuszce, cietrzewie, ale też tygrys, suhak, maral czy sarna syberyjska. Byli wreszcie myśliwi, którzy pozostali w kraju, aby wykorzystując znajomość lasu - włączyć się natychmiast w składzie oddziałów partyzanckich do walki z wrogiem, oraz ci, którzy różnymi drogami podążali na zachód, by tam w sojuszniczych, a później polskich jednostkach wojskowych zwalczać wroga w powietrzu, na morzu i lądzie.

Zakończenie wojny rzuciło znaczną część obywateli na Dolny Śląsk. Tam osiedleńcy spotkali dużo zwierzyny szczególnie drobnej, ale również trudności aprowizacyjne, które powodowały rozwój kłusownictwa. Temu ostatniemu sprzyjał powojenny brak uregulowań prawnych, dostępność do broni oraz duży ruch ludności i wojsk. Z taką sytuacją nie mogli pogodzić się członkowie Polskiego Związku Łowieckiego. Postawili więc sobie za główny cel ochronę zwierzyny. Już w 1945 roku na terenie miasta Wrocławia powstała grupa inicjatywna, która w dniu 6 sierpnia w stołówce przy ul. Kasprowicza zorganizowała Stowarzyszenie Myśliwskie im. Św. Huberta. Założycielami Stowarzyszenia byli: Jerema Wodziński, Michał Kula, Jan Miśkiewicz, Stefan Sochocki. Marian Ostręga, Krzyżanowski, Kosiński i Niwinski.

Pierwszym jednak ośrodkiem na Dolnym Śląsku, gdzie powstały zręby organizacji wojewódzkiej Polskiego Związku Łowieckiego jest Jelenia Góra. W dniu 15 marca 1946 roku ukonstytuowała się pierwsza Wojewódzka Rada Łowiecka w składzie: prezes - Tadeusz Igelström-Szol, członkowie - ppłk Edward Czerny, Mieczysław Hann. Henryk Kasperowicz. Gorzkowski i Zieliński. W tym też samym roku powstały koła łowieckie DARZ BÓR w Jeleniej Górze i Górnicze koło SZARAK w Wałbrzychu. Prężnym ośrodkiem łowiectwa była Góra Śląska, gdzie pod przewodnictwem Augusta Herbsta powstała grupa myśliwych - późniejszych założycieli kół na tym terenie. Na terenie Dolnego Śląska do końca 1946 roku powstało kilkanaście kół łowieckich, które zrzeszały 723 członków.

Dolnośląska Wojewódzka Rada Łowiecka podjęła się ogromnego zadania tym trudniejszego, że dotychczasowe przepisy prawa łowieckiego nie były dostosowane do istniejących realiów i sytuacji społeczno-politycznej. Szczególnie trudna była walka z panoszącym się kłusownictwem. Brakowało przepisów, chociażby tymczasowych, dotyczących sposobów polowania, podziału kraju na obwody łowieckie i ich dzierżawy oraz organizacji kół łowieckich. Ponieważ tereny łowieckie mogły dzierżawić stowarzyszenia łowieckie, koła łowieckie i osoby fizyczne, trudno było wprowadzić jednolite zasady organizacyjne i sposoby polowania.
W celu zmiany tej sytuacji i unormowania spraw łowieckich Wojewódzka Rada Łowiecka:

  • organizuje powiatowe rady łowieckie i powołuje łowczych powiatowych,
  • pomaga stowarzyszeniom i kołom łowieckim w organizacji i rejestracji,
  • załatwia indywidualne sprawy członków Polskiego Związku Łowieckiego, jak też przyszłych kandydatów, interweniuje u władz w sprawie ograniczenia kłusownictwa.
Osiągnięcia Wojewódzkiej Rady Łowieckiej w tym pionierskim okresie były imponujące, bo dzięki zaangażowaniu jej członków, Polski Związek Łowiecki działał w terenie już jako zorganizowana siła. Powołanych zostało 21 łowczych powiatowych oraz 11 podłowczych.

Rok 1946 zaowocował zwołaniem na szczeblu wojewódzkim Walnego zgromadzenia członków Polskiego Związku Łowieckiego, które wybrało Wojewódzką Radę Łowiecką w składzie: prezes - ponownie Tadeusz Igelström-Szol, v-ce prezesi: ppłk Edward Czerny i mgr Stefan Mycielski. Powołano również Sąd Łowiecki i Komisję Rewizyjną. Powołanie sądu miało ogromne znaczenie przede wszystkim w walce z kłusownictwem, kształtowało również zasady demokracji w Polskim Związku Łowieckim, etyki i bezwzględnego podporządkowania się przepisom prawa.
W tym miejscu nie można zapomnieć o pierwszym wojewodzie dolnośląskim (1945-1949) mgr Stanisławie Piastowskim doskonałym myśliwym i działaczu łowieckim, który udzielał daleko idącej pomocy w organizacji struktur PZŁ na terenie. Dolnego Śląska i w walce z kłusownictwem. Jak podaje Marek Ordyłowski w opracowaniu "PZŁ Wrocław-Dolny Śląsk 1945-1975" Stanisław Piastowski wyasygnował 36 tys. zł. na zatrudnienie strażnika łowieckiego, którego obowiązkiem była ochrona muflona. Strażnik swe obowiązki rozpoczął pełnić od 1.07.1946 roku.
Jednym z najważniejszych problemów na jakie napotykały wszystkie ogniwa Polskiego Związku Łowieckiego w Polsce był nabór członków, a zwłaszcza brak uregulowania spraw szkolenia przyszłych myśliwych i zakresu ich ogólnej wiedzy łowieckiej. Najtrudniejsza była walka o myśliwskie morale, które po zawierusze wojennej pozostawało wiele do życzenia i niejeden z członków Polskiego Związku Łowieckiego lub kandydat był na bakier z etyką łowiecką.

Rok 1948 był przełomowym dla dolnośląskiej organizacji Polskiego Związku Łowieckiego. Siedziba Wojewódzkiej Rady Łowieckiej została przeniesiona z Jeleniej Góry do Wrocławia. Najpierw znajdowała się przy ul. Ogrodowej 100/102 (późniejsza gen. K. Świerczewskiego, obecnie Marszałka Józefa Piłsudskiego). Tam Rada urzędowała do 1953 r., to jest do czasu przeniesienia na ul. Podwale 74, a w 1954 r. na Plac Solny 16. W dniu 13 maja 1948 r. prezes Polskiego Związku Łowieckiego gen. Bolesław Szarecki odwołał dotychczasowego prezesa Wojewódzkiej Rady Łowieckiej Tadeusza Igelström-Szola, a na komisarycznego prezesa WRŁ powołał Stanisława Madeyskiego v-ce prezesa Śląsko-Dąbrowskiej WRŁ.

Walne Zgromadzenie Koła Łowieckiego im. Św Huberta we Wrocławiu, 1949
Walne Zgromadzenie Koła Łowieckiego im. Św Huberta we Wrocławiu, 1949

Dla Polskiego Związku Łowieckiego, a także polskiego łowiectwa istotnym było uchwalenie nowej ustawy łowieckiej, która uregulowałaby sprawy gospodarki łowieckiej, ochrony zwierzyny przed licznymi jeszcze kłusownikami, podziału kraju na obwody łowieckie oraz określiła status PZŁ. Przy udziale przedstawicieli Związku opracowano odpowiedni akt o mocy ustawy. 29 października 1952 roku ukazał się dekret o prawie łowieckim, który dokonał podziału kraju na obwody wydzierżawiane kołom łowieckim na 10 lat przez Prezydia Wojewódzkich Rad Narodowych. Dzierżawca obwodu miał obowiązek prowadzenia gospodarki łowieckiej oraz ochrony zwierzyny w oparciu o łowiecki plan hodowlany.
Dekret przewidywał wynagradzanie szkód łowieckich powstałych w uprawach rolnych. Polski Związek Łowiecki stał się Zrzeszeniem, który jako samorządna organizacja zobowiązany był do współpracy z organami państwowymi, a polować mogli tylko członkowie PZŁ.
Realizacja postanowień dekretu to przede wszystkim podział województwa na obwody łowieckie. W wyniku wspólnych działań Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej, Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych i Wojewódzkiej Rady Łowieckiej w 1954 r. województwo podzielonona 245 obwodów, które wydzierżawiono 91 kołom łowieckim.

W 1953 roku nadano statut Polskiemu Związkowi Łowieckiemu, który usankcjonował przede wszystkim działalność kół łowieckich jako podstawowych ogniw Zrzeszenia oraz wojewódzkich i centralnych władz i organów PZŁ. Zmiana nastąpiła na szczeblu powiatu, w którym dotychczasowa Powiatowa Rada Łowiecka z urzędującym łowczym powiatowym (etatowym) została przemianowana w ciało społeczne, a łowczowie byli odtąd mianowani. W oparciu o postanowienia statutu PZŁ w dniu 23 sierpnia 1953 r. odbył się we Wrocławiu l Wojewódzki Zjazd Delegatów PZŁ, w którym uczestniczyli delegaci wybrani przez zgromadzenia wszystkich kół woj. wrocławskiego. Zjazd wybrał na przewodniczącego WRŁ kol. Tadeusza Włodarka.
Ważnym ogniwem w działalności PZŁ na terenie Dolnego Śląska było biuro Wojewódzkiej Rady Łowieckiej, które organizowało i koordynowało pracę w terenie oraz współpracowało z Powiatowymi Radami Łowieckimi. Biurem WRŁ kolejno kierowali: Henryk Rogalski -1949-1952, Michał Sewerski - 1953-1954, Tadeusz Włodarek - 1954, Władysław Dubowski -1954, a od 1.01.1955-31.12.1995 Wiktor Szukalski.

Lata następne po ukazaniu się dekretu o prawie łowieckim nie były wolne od trosk o dalszy rozwój prawidłowej gospodarki łowieckiej. W 1956 r. Ministerstwo Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego zamierzało przekazać gospodarkę łowiecką w obwodach polnych radom narodowym, a w obwodach leśnych - administracji lasów państwowych. Tym samym chciano ograniczyć rolę i uprawnienia dzierżawców obwodów tj. kół łowieckich. Na szczęście nie doszło do realizacji zamierzeń resortu natomiast PZŁ podjął działania wzmacniające siłę oddziaływania swoich ogniw:

  • zwiększenia nakładów finansowych ze strony kół na gospodarkę łowiecką,
  • wzmocnienie dyscypliny organizacyjnej,
  • wzmożenie walki z kłusownictwem,
  • weryfikację przyjmowanych członków przez wprowadzenie obowiązkowego stażu kandydackiego do PZŁ,
  • wprowadzenie obowiązku odstrzału zwierzyny płowej z broni gwintowej i to wyłącznie przez uprawnionych selekcjonerów,
  • włączenie Wojskowego Związku Łowieckiego do struktur PZŁ.

    Ponadto podjęto działania reaktywujące Spółdzielnię "Jedność Łowiecka", która - poza handlem bronią i akcesoriami łowieckimi miała również zająć się skupem dziczyzny.

W dniach 28 i 29.06.1958 roku odbył się VI Wojewódzki Zjazd Delegatów PZŁ, który dokonał między innymi kilku zmian techniczno-organizacyjnych. Zmienił nazwę "Wojewódzka Rada Łowiecka we Wrocławiu" na "Dolnośląska Wojewódzka Rada Łowiecka" we Wrocławiu. W trosce o rozwój łowieckiej gospodarki uzyskano obwód polny, gdzie utworzono Ośrodek Doświadczalno-Hodowlany "Komorowice" (pod Wrocławiem).


Magnet Strong
Poznaj siłę prawdziwych męskich feromonów!
e-odchudzanie.com.pl/magnet-strong-opinie.html








Rok 1959 był przełomowym dla polskiego łowiectwa, bowiem 17 czerwca ukazała się ustawa "O hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim", a Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego nadal Polskiemu Związkowi Łowieckiemu nowy statut. Ustawa, z drobnymi zmianami, dobrze służyła polskiemu łowiectwu do 13.10.1995 r.

Statut Zrzeszenia "Polski Związek Łowiecki" został nadany zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 15 października 1959 r. Statut dokonał zmian w funkcjonowaniu władz i organów PZŁ. Na szczeblu wojewódzkim odtąd władzami były: Wojewódzki Zjazd Delegatów, Wojewódzka Rada Łowiecka i Wojewódzki Sąd PZŁ; organami zaś: Wojewódzka Komisja Rewizyjna i Zarząd Wojewódzki PZŁ.

Przywrócono rangę Powiatowym Radom Łowieckim, które miały koordynować działalność kół dzierżawiących obwody na terenie powiatu oraz opiniować powstawanie kół i przyjmowanie kandydatów do PZŁ. Należy również zaznaczyć, że PZŁ prowadził w tym czasie akcję propagandową dotyczącą naszej działalności. Bardzo dobrze układała się współpraca ze szkołami. Od 1958 r. był prowadzony szkolny konkurs "Każde dziecko przyjacielem zwierząt", a "Łowiec Polski" wydał dodatek pt. "Łowczyk". Ukazało się również wiele wydawnictw instruktażowych dotyczących budowy urządzeń łowieckich, dokarmiania zwierzyny i pożytecznego drobnego ptactwa oraz walki z kłusownictwem, głównie przez likwidowanie wnyków, sideł i pułapek.

Okres po 1959 roku to okres dalszej stabilizacji organizacyjnej i gospodarczej Związku. W 1965 r. zostały podpisane umowy dzierżawy obwodów na dalsze 10 lat. Praca Zrzeszenia oraz kół łowieckich w minionym okresie została właściwie doceniona przez władze państwowe, wynikiem czego było przekazanie w 1972 r. kotom łowieckim gospodarki łowieckiej w lasach. Na terenie Dolnego Śląska koła przejęły:

  • 521 - paśników dla jelenie,
  • 969 - paśników dla saren,
  • 212 - ambon oraz
  • 270 hektarów poletek łowieckich.

I wieczór wspomnień pionierów dolnośląskiego łowiectwa - 50 lat PZŁ W roku 1973 Polski zwiazek łowiecki obchodził 50 rocznicę powstania. Z tej okazji WRŁ we Wrocławiu zorganizowała spotkanie Seniorów PZŁ, na którym obecni byli mysliwi tworzący zręby polskiego łowiectwa po II wojnie światowej na terenie Dolnego Śląska.

Ponadto władze wojewódzkie PZŁ podjęły działania zmierzające do podniesienia pogłowia zwierzyny. W wyniku współpracy fachowców łowieckich z przedstawicielami władz wojewódzkich, w marcu 1972 r. został uchwalony przez Wojewódzką Radę Narodową "Program rozwoju gospodarki łowieckiej na lata 1972-1975". Akt ten nakładał na wszystkie jednostki administracji państwowej i gospodarczej współdziałanie z PZŁ w następujących kierunkach:

  • ochrony środowiska przyrodniczego w dzierżawionych obwodach,
  • ochrony w środowisku polnym istniejących zadrzewień i zakrzewień oraz zakładanie nowych na terenach wskazanych przez administrację szczebla podstawowego,
  • ochrony zwierzyny drobnej i sarny polnej przez stosowanie wyplaszaczy przy maszynach rolniczych oraz właściwe stosowanie środków ochrony roślin,
  • ograniczenie wałęsających się psów
  • zasilenia bażantami wytypowanych obwodów w okresie realizacji programu. Środki na ten cel w wys. 50% kosztów gwarantowała Wojewódzka Rada Narodowa.

Rok 1975 zmienił mapę ogniw PZŁ w kraju. Dokonany wtedy podział administracyjny kraju na 49 województw spowodował powstanie na Dolnym Śląsku Wojewódzkich Rad Łowieckich w Jeleniej Górze, Legnicy i Wałbrzychu. Zlikwidowane zostały z dniem 31 lipca 1975 r. Powiatowe Rady Łowieckie, których długoletni i ofiarni działacze zasilili władze i organy nowo powstałych wojewódzkich ogniw PZŁ. Zmiany, które nastąpiły w wyniku dokonanej w 1975 r. reformy administracyjnej kraju powodują, że w trakcie omawiania istotnych kierunków łowieckiej działalności musi być stosowany swoisty klucz. Polega on na tym, że zaszłości z okresu 1946-1975 uznaje się za dotyczące całego Dolnego Śląska, a późniejsze jako odnoszące się do województwa wrocławskiego i wywierające jedynie pośredni wpływ na inne rejony Sudeckiej Krainy Łowieckiej.

Rok 2005 nawiazano współpracę z licznymi sponsorami w celuzwiekszenia nakładów na promocję oraz rozwój koła. Więce informacji: http://www.e-odchudzanie.com.pl/kankusta-duo-opinie.html